Ο ΚΑΙΡΟΣ

ΦΙΛΟΛΟΓΙΚΗ ΓΩΝΙΑ –Νασιόπουλος Απόστολος
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 18 Μαΐου 2011

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ · Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ 2011

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΘΕΜΑΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2011

ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ 18/05/2011

ΟΜΑΔΑ ΠΡΩΤΗ

ΑΙ

Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν γράφοντας στο τετράδιο σας τη λέξη Σωστό ή Λάθος δίπλα στο γράμμα που αντιστοιχεί στην κάθε πρόταση:

α. Το «Χάτι Χουμαγιοΰν» (1856) οδήγησε στη σταδιακή υποχώρηση του δυσμενούς κλίματος για τους υπόδουλους Έλληνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

β. Τον Απρίλιο του 1916 ο τούρκος βαλής Μεχμέτ Τζεμάλ Αζμή Μπέη παρέδωσε τη διοίκηση της Τραπεζούντας στον Μητροπολίτη Γερμανό Καραβαγγέλη

γ. Από τα αντιβενιζελικά κόμματα πιο διαλλακτικά ήταν τα κόμματα του Δημητρίου Ράλλη και του Κυριακοΰλη Μαυρομιχάλη.

δ. Το Ιο εξάμηνο του 1911 ψηφίστηκαν από την Ελληνική Βουλή 53 τροποποιήσεις μη θεμελιωδών διατάξεων του Συντάγματος.

ε. Η κινητικότητα των προσφυγών, ιδιαίτερα κατά τα πρώτα χρόνια μετά την άφιξη τους στην Ελλάδα, υπήρξε μεγάλη.

Μονάδες 10

Α2

Να δώσετε το περιεχόμενο των ακόλουθων όρων:

α. Τάγματα εργασίας β. Πατριαρχική Επιτροπή (1918) γ. Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής (1923)

Μονάδες 15

Β1 α. Ποια εκσυγχρονιστικά αιτήματα των αντιπολιτευτικών ομίλων, που συγκροτήθηκαν περί τα τέλη της δεκαετίας του 1850, εξέφρασε με την πολιτική του δράση ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος; (μονάδες 5)

β. Ποιοι συμμετείχαν στην επανάσταση κατά του Όθωνα, το 1862; (μονάδες 5)

Μονάδες 10

Β2 Πώς εξελίχθηκε το Κρητικό Ζήτημα από την έκρηξη των Βαλκανικών Πολέμων μέχρι τον Φεβρουάριο του 1913; Μονάδες 15

ΟΜΑΔΑ ΔΕΥΤΕΡΗ

Γ1

Αξιοποιώντας τις ιστορικές σας γνώσεις και αντλώντας στοιχεία από το κείμενο που σας δίνεται:

α. Να προσδιορίσετε τους στόχους της αγροτικής μεταρρύθμισης που ξεκίνησε η κυβέρνηση του Ελ.Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη το 1917. (μονάδες 8)

β. Να αναφερθείτε στην ολοκλήρωση της συγκεκριμένης μεταρρύθμισης και στα νέα προβλήματα που αναδείχθηκαν στην πορεία της. (μονάδες 17)

Μονάδες 25

ΚΕΙΜΕΝΟ

Τα μέτρα απαλλοτριώσεως θεσπίσθηκαν στις 20 Μαΐου 1917, κα՝ι το φθινόπωρο του ίδιου έτους επεκτάθηκαν με μερικές αλλαγές για να περιλάβουν δλη την Ελλάδα. Ή μεταρρύθμιση αποσκοπούσε στην αναγκαστική απαλλοτρίωση των κτημάτων που ξεπερνούσαν τα 1.000 στρέμματα. ΟΙ κολλήγοι κα՝ι οί αγροτικοί εργάτες, τόσο οί ντόπιοι δσο κα՝ι οί πρόσφυγες, θα έπαιρναν αγροτικούς κλήρους, είτε από τις απαλλοτριωμένες γαίες των τσιφλικιών, είτε από γαίες του δημοσίου. Κανένα από τα μέτρα αυτά, όμως, δεν εφαρμόσθηκε αμέσως. 'Επίσης, κανένα από τα μεγάλα τσιφλίκια δεν απαλλοτριώθηκε το 1917, κα՝ι μόνο ένα το 1918. Κα՝ι πάλι εξωτερικές επείγουσες ανάγκες, ο πόλεμος καί, αργότερα, ή Μικρασιατική εκστρατεία απορρόφησαν δλη την προσοχή κα՝ι τη δραστηριότητα της κυβερνήσεως' μετά το 1922, με τη μεγάλη εισροή προσφυγών, αναγκάστηκαν πια οί κυβερνήσεις της χώρας να δώσουν οριστική λύση στο αγροτικό πρόβλημα. [...]

Τα προβλήματα που είχαν σχέση με τη διακίνηση προϊόντων, την παραδοσιακή εκμετάλλευση του μικρού παραγώγου από τους μεσάζοντες, την έλλειψη κεφαλαίων κα՝ι τους τοκογλυφικούς δρους δανειοδοτήσεως που επικρατούσαν στην ελεύθερη αγορά, έκαναν ακόμη πιο αισθητή την ανάγκη συλλογικής ασφάλειας που πρόσφερανοί συνεταιρισμοί [...].

[...] Ή ίδρυση του Υπουργείου Γεωργίας, τον 'Ιούνιο του 1917, αμέσως μετά την επάνοδο του Βενιζέλου στην Αθήνα, στάθηκε ή απαρχή της άμεσης κρατικής παρεμβάσεως στην οργάνωση κα՝ι καθοδήγηση της γεωργικής παραγωγής, έστω κα՝ι αν ή παρέμβαση ήταν στην αρχή υποτυπώδης.

Ιστορία τον Έλλ Έθνους, τ. ΙΕ՜: Νεώτερος Έλληνισμος από 1913 ως 1941, Αθήνα: 'Εκδοτική Αθηνών, 22008, σσ. 75-76.

ΔΙ

Αξιοποιώντας τις ιστορικές σας γνώσεις και αντλώντας στοιχεία από το κείμενο που σας δίνεται, να αναφερθείτε στις επιπτώσεις από την άφιξη των Μικρασιατών προσφυγών στον τομέα της ελληνικής βιομηχανίας. Μονάδες 25

ΚΕΙΜΕΝΟ

Αξιοσημείωτες ήταν οι επιπτώσεις από την εγκατάσταση των Ελλήνων της Μικρός Ασίας και της ανατολικής Θράκης και στον επιχειρηματικό τομέα. Η εσωτερική αγορά διευρύνθηκε με την προσθήκη μεγάλου αριθμού καταναλωτών ενώ, ταυτόχρονα, από τον αστικό προσφυγικό πληθυσμό αντλήθηκε φθηνό εργατικό δυναμικό αλλά και ειδικευμένοι τεχνίτες. Η χώρα πλουτίστηκε με ανθρώπους δεδομένης επιχειρηματικής ικανότητας και πείρας, που πρωταγωνιστούσαν στις μεγάλες αγορές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι, όπως αναφέρεται στην έκδοση της ΚΤΕ του 1926, στους 7.000 εμπόρους και βιομηχάνους γραμμένους στο Επιμελητήριο της Αθήνας, οι χίλιοι ήταν πρόσφυγες, ενώ στον Πειραιά η αναλογία ήταν μεγαλύτερη. Από την αρχή η πολιτική της ΕΑΠ ενθάρρυνε την εγκατάσταση βιομηχανιών στους συνοικισμούς, με σκοπό την εκτόνωση της ανεργίας. Επρόκειτο όμως, κατά το μεγαλύτερο μέρος, για μικρές βιοτεχνικές μονάδες, οι οποίες ενισχύθηκαν από το κράτος, την ΕΑΠ ή την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, με κοινωνικά και όχι αναπτυξιακά κριτήρια. Καινούριοι βιομηχανικοί-βιοτεχνικοί κλάδοι αναπτύχθηκαν (ταπητουργία, μεταξουργία, πλαστικά, βυρσοδεψία) και δόθηκε νέα ώθηση στην κλωστοϋφαντουργία και τη βιοτεχνία ειδών διατροφής. Άνθιση γνώρισε και η βιομηχανία οικοδομικών υλικών, ο μόνος κλάδος που υποκατέστησε μαζικά τις εισαγωγές στο Μεσοπόλεμο. Στη δεκαετία 1922-1932 διπλασιάστηκε ο αριθμός των βιομηχανικών μονάδων και αυξήθηκε ο όγκος και η αξία της παραγωγής, χωρίς όμως να επέλθει κάποια δομική αλλαγή. Η βιομηχανία θα αρχίσει να κινείται με ταχύτερους ρυθμούς το 1931, χάρη κυρίως στην πολιτική υποκατάστασης των εξαγωγών που ακολουθεί το ελληνικό κράτος μετά την κατάρρευση του διεθνούς νομισματικού συστήματος.

Γ. Γιαννακόπουλος, «Η Ελλάδα με τους πρόσφυγες. Η δύσκολη προσαρμογή στις νέες συνθήκες», στο: Β. Παναγιωτόπουλος (επιμ.), Ιστορία τον Νέον Ελληνισμού, 1770-2000, 7ο ς τόμος: Ο Μεσοπόλεμος, 1922-1940: Από την Αβασίλεντη Δημοκρατία στη Δικτατορία της 4ης Αυγούστου, Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα, 2003,σσ. 97-98.

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΑΙ.

α. -> Σωστό β. -> Λάθος γ. -> Λάθος δ. -> Σωστό ε. -> Σωστό

Α2.

α. Τάγματα εργασίας: «Μορφή καταπίεσης που επέβαλε το τουρκικό κράτος εις βάρος των Ελλήνων,» βλ. σχολ. εγχειρ., σελ 139. «Οι άνδρες... αρρώστιες»και σελ. 253-254: «Από τους 697.000.... αμελέ ταμπουροΰ»

β. Πατριαρχική Επιτροπή (1918): βλ. σχολ. εγχειρ., σελ:142-143 «Η επιστροφή ...Ανατολική Θράκη»

γ. Μικτή Επιτροπή Ανταλλαγής (1923): βλ. σχολ. εγχειρ., σελ: 153: «Η ελληνική κυβέρνηση…...οριστική στέγαση» και σελ. 155 «Η ΕΑΠ.... πρόσφυγες»

Β1.

α. Βλ. σχολ. εγχειρ., σελ: 75-76: «Περί τα τέλη ... Κουμουνδούρος»

β. Βλ. σχολ. εγχειρ., σελ: 76: «Το Φεβρουάριο ... τη χώρα»

Β2.

Βλ. σχολ. εγχειρ., σελ: 219: «Εκείνο που .... από την Κρήτη»

ΓΙ.

α. Όταν στο β՜ μισό του 19ου αιώνα ενσωματώθηκαν στην Ελλάδα τα Επτάνησα (1864), η Άρτα και η Θεσσαλία, (1881) έγινε επιτακτική η ανάγκη επίλυσης του ζητήματος της μεγάλης ιδιοκτησίας. Παρά τις προσπάθειες που έγιναν κατά την πρώτη δεκαετία του εικοστού αιώνα, η οριστική λύση του προβλήματος προωθήθηκε συστηματικά προς το τέλος του Α՜ Παγκοσμίου πολέμου, βλ. σχολ. εγχειρ., σελ: 43-44: «Το αποφασιστικό βήμα... κρατικού ενδιαφέροντος». Για την επίτευξη των παραπάνω στόχων προβλεπόταν από τη σχετική νομοθεσία η παραχώρηση αγροτικών κλήρων σε ντόπιους κολλήγους και αγροτικούς εργάτες αλλά και σε πρόσφυγες.

β. Η υλοποίηση της αγροτικής μεταρρύθμισης δεν υπήρξε απρόσκοπτη, απαίτησε μεγάλο χρονικό διάστημα και προκάλεσε στην πορεία της νέα προβλήματα που έχρηζαν άμεσης αντιμετώπισης. Αναλυτικότερα, τα μέτρα απαλλοτριώσεως, προϋπόθεση απαραίτητη για την ολοκλήρωση της αγροτικής μεταρρύθμισης, θεσπίστηκαν στις 20 Μαΐου 1917 και στους επόμενους μήνες, με κάποιες αναγκαίες τροποποιήσεις, επεκτάθηκαν στο σύνολο της επικράτειας. Σχετικά με το πρώτο σκέλος της μεταρρύθμισης, αυτό των απαλλοτριώσεων, προβλεπόταν η αναγκαστική απαλλοτρίωση των κτημάτων που η έκταση τους υπερέβαινε τα 1.000 στρέμματα. Όσον αφορά στο δεύτερο σκέλος, της διανομής των εκτάσεων σε δικαιούχους, η σχετική νομοθεσία προέβλεπε την παραχώρηση γεωργικών κλήρων που θα προέρχονταν από τα απαλλοτριωμένα τσιφλίκια ή από εκτάσεις που άνηκαν στο δημόσιο, τόσο σε ντόπιους -κολλήγους και αγροτικούς εργάτες- όσο και σε πρόσφυγες. Η ολοκλήρωση της αγροτικής μεταρρύθμισης δεν υπήρξε άμεση. Η εμπλοκή της Ελλάδας στον Α՜ Παγκόσμιο πόλεμο και η Μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή δεν άφησαν πολλά περιθώρια στην ελληνική κυβέρνηση να ασχοληθεί συστηματικά με την εφαρμογή της στην πράξη. Χαρακτηριστικό τεκμήριο αυτής της καθυστέρησης αποτελεί το γεγονός ότι το 1917 δεν απαλλοτριώθηκε ούτε ένα μεγάλο τσιφλίκι, ενώ την επόμενη χρονιά μόνο ένα. Μετά, όμως, την έλευση των προσφυγών το 1922, η προώθηση της έγινε αντικείμενο άμεσης προτεραιότητας (βλ. σχολ. εγχειρ., σελ: 44: «Με βάση αυτά ...ενδιαφέροντος».)

Μετά το 1922, λοιπόν, η μεταρρύθμιση προχώρησε με ταχείς ρυθμούς και εντυπωσιακά αποτελέσματα, βλ. σχολ. εγχειρ., σελ: 45: «Η αναδιανομή... καθεστώς μικροϊδιοκτησίας». Το νέο, όμως, αυτό καθεστώς βρέθηκε αντιμέτωπο με νέα προβλήματα, βλ. σχολ. εγχειρ., σελ: 45: «Με τη σειρά της ...Ρουμανία κλπ». Ειδικότερα, το ζήτημα της διακίνησης των αγροτικών προϊόντων, τα φαινόμενα εκμετάλλευσης των μικροπαραγωγών από τους μεσάζοντες, η έλλειψη κεφαλαίων σε συνδυασμό με τους τοκογλυφικούς όρους δανειοδότησης που κυριαρχούσαν στην ελεύθερη αγορά, καθιστούσαν αναγκαία την ανάπτυξη των αγροτικών συνεταιρισμών με στόχο τη συλλογική ασφάλεια των μικροϊδιοκτητών. Παράλληλα κινούνταν και η κρατική παρέμβαση. Ήδη από τον Ιούνιο του 1917 ιδρύθηκε το Υπουργείο Γεωργίας με στόχο την οργάνωση και καθοδήγησης της αγροτικής παραγωγής. Μολονότι αρχικά υποτυπώδης, η κρατική αυτή παρέμβαση έγινε στην πορεία πιο ουσιαστική και στοχευμένη, όπως υποδεικνύει και η ίδρυση της Αγροτικής Τράπεζας.

ΔΙ.

Κατά το πρώτο χρονικό διάστημα η άφιξη των προσφυγών φαινόταν δυσβάσταχτο φορτίο για την ελληνική οικονομία. Μεσοπρόθεσμα όμως αυτή ωφελήθηκε από την εγκατάσταση των προσφυγών, βλ. σχολ. εγχειρ., σελ: 167: «Για ένα διάστημα... προσφυγών». Η άφιξη τους αναζωογόνησε τη βιομηχανία με νέο, ειδικευμένο και φθηνό εργατικό δυναμικό, με τη διεύρυνση της καταναλωτικής αγοράς και με τη δράση ανθρώπων με επιχειρηματικές ικανότητες, που όπως τονίζεται στο παράθεμα είχαν πρωταγωνιστήσει στις μεγάλες αγορές της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, βλ. σχολ. εγχειρ., σελ: 168 «Η άφιξη...ικανότητες» και «Αρκετοί ήταν ...γηγενών». Η προσθήκη μεγάλου αριθμού καταναλωτών ενίσχυσε την κίνηση της αγοράς στο εσωτερικό της χώρας, ενώ η βιομηχανική δραστηριότητα, ενισχυμένη με τα νέα φθηνά εργατικά χέρια αλλά και τις ειδικές γνώσεις των νεοφερμένων παρουσίασε καινούριες δυναμικές, βλ. σχολ. εγχειρ., σελ: 168: «Στη δεκαετία... λειτουργίας τους» Είναι χαρακτηριστικό ότι η ΚΤΕ με ειδική έκδοση το 1926 επιβεβαιώνει τον σημαντικό ρόλο των προσφυγών καθώς από τους 7.000 επιχειρηματίες, βιομηχάνους και εμπόρους που ήταν εγγεγραμμένοι στο Επιμελητήριο της Αθήνας, οι χίλιοι ήταν πρόσφυγες, ενώ το ποσοστό στον Πειραιά υπήρξε, αναλογικά, υψηλότερο. Άλλωστε, η ΕΑΠ προσπαθώντας να αντιμετωπίσει την ανεργία, προωθούσε την βιομηχανική ανάπτυξη ιδιαίτερα στους προσφυγικούς συνοικισμούς. Ωστόσο, η «βιομηχανία» της εποχής αποτελούνταν στην πραγματικότητα από μικρές κατά κανόνα βιοτεχνίες, οι οποίες στηρίχτηκαν από το κράτος, την ΕΑΠ ή την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, με βάση κυρίως, κοινωνικά χαρακτηριστικά και όχι αναπτυξιακές λογικές. Επιπλέον, νέοι κλάδοι αναπτύχθηκαν, βλ. σχολ. εγχειρ., σελ: 168: «Η συμμετοχή ... υλικών». Ειδικότερα, η βιοτεχνία ειδών διατροφής σημείωσε άνοδο, ενώ η ανάπτυξη της βιομηχανίας οικοδομικών υλικών ήταν τέτοια που της επέτρεψε να καλύψει τις εσωτερικές ανάγκες κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, υποκαθιστώντας μαζικά τις αντίστοιχες εισαγωγές. Το 1931, υπό την επίδραση της οικονομικής κρίσης, τα μεγέθη της ελληνικής βιομηχανίας θα αυξηθούν σημαντικά εξαιτίας της πολιτικής του ελληνικού κράτους στον τομέα των εξαγωγών, αφού κατέρρευσε το διεθνές νομισματικό σύστημα. Επιπλέον, η ελληνική βιομηχανία ωφελήθηκε και από την ένταξη των γυναικών στον ενεργό πληθυσμό, βλ. σχολ. εγχειρ., σελ: 169: «Η άφιξη... ετοίμων ενδυμάτων».

Σχόλιο:

Τα θέματα ήταν σαφή και συγκεκριμένα χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες για τους καλά προετοιμασμένους μαθητές.

Πηγη: http://horizontes.gr

Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2010

ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΘΕΜΑΤΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΟΜΑΔΑ Α'

ΘΕΜΑ ΑΙ

Α.1.1. Να γράψετε στο τετράδιο σας τους αριθμούς της Στήλης Α και δίπλα στον καθέναν από αυτούς τα γράμματα της Στήλης Β, τα οποία προσδιορίζουν τις χρονολογίες που αντιστοιχούν στα γεγονότα της Στήλης Α (περισσεύει μία χρονολογία).

Στήλη Α:

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Στήλη Β:

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΕΣ

1. Κατάλυση του κοινοβουλευτικού καθεστώτος και επιβολή δικτατορίας από τον Ιωάννη Μεταξά.

2. Σύσταση της Γενικής Διεύθυνσης Ανταλλαγής Πληθυσμών.

3. Η ίδρυση της Εθνικής Τράπεζας.

4. Η ίδρυση του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδος (Σ.Ε.Κ.Ε.).

5. Η ψήφιση της «αρχής της δεδηλωμένης».

6. Ο Όθωνας εγκαταλείπει την Ελλάδα δια παντός.

α. 1841

β. 1881

γ. 1918

δ, 1875

ε, 1862

στ. 1924

ξ. 1936

Μονάδες 12

Α.1.2. Να δώσετε το περιεχόμενο των παρακάτω όρων:

α. Εκλεκτικοί.

β. Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος (Δ.Ο.Ε.)

γ. Υπηρεσία Παλιννοστήσεως και Περιθάλψεως.

δ. Φεντερασιόν.

Μονάδες 16

ΘΕΜΑ Α2

Α.2.1. Ποια μέσα διέθεσε στην Ε.Α.Π. (ΕπιτροπήΑποκατάστασης Προσφυγών) η ελληνική κυβέρνηση για την αποκατάσταση των προσφυγών;

Μονάδες 12

Α.2.2. Ποια ήταν τα κυριότερα σημεία της συμφωνίας της Άγκυρας (10 Ιουνίου 1930);

Μονάδες 10

ΟΜΑΔΑ Β'

ΘΕΜΑ Β1

Αντλώντας στοιχεία από τα παρακάτω κείμενα και αξιοποιώντας τις ιστορικές σας γνώσεις: 1) να επισημάνετε το ρόλο της «Μεγάλης Ιδέας» στην πολιτική και την οικονομία κατά τα πρώτα χρόνια της ανεξαρτησίας της Ελλάδας (Μονάδες 10) και 2) να παρουσιάσετε τις επιλογές του «βενιζελισμού» αναφορικά με τις εθνικές επιδιώξεις και τον εκσυγχρονισμό του κράτους (Μονάδες 15).

Μονάδες 25

Κείμενα

α. Για τους Ελληνες η καθολικότητα της Μεγάλης Ιδέας ήταν συμπληρωματική της αοριστίας της: ένα άλλοθι, μια θαυματουργή γέφυρα των αντιθέσεων, μία μετάθεση στο άδηλο μέλλον της λύσης όχι μόνο του αλυτρωτικού ζητήματος -που άλλωστε η Μεγάλη Ιδέα δεν το αφορούσε ρητά και αποκλειστικά-, αλλά του συνόλου των ελληνικών προβλημάτων.

Έλλης Σκοπετέα, «"Το πρότυπο Βασίλειο" και. η Μεγάλη Ιδέα», σελ. 268, εκδόσεις Πολύτυπο, Αθήνα 1988.

β. Ο βενιζελισμός αποδεικνύεται ο πιο συνεπής, διορατικός και πραγματιστικός φορέας της εθνικής ολοκλήρωσης. [...] Αυτοκαθορίζεται και νομιμοποιείται με αναφορά στο Έθνος ως ενιαίο σύνολο, που αγκαλιάζει Παλαιά Ελλάδα, Νέες Χώρες και αλύτρωτους.

Γιώργου Μαυρογορδάτου, «Μελέτες και Κείμενα για τήν περίοδο 1909-1940», σελ. 43-44, Εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα, Αθήνα 1982.

γ. «Με την φυσικήν επάνοδον εις τα όρια εντός των οποίων ο ελληνισμός έδρασεν από της προϊστορικής εποχής, να δημιουργήσωμεν, λέγω, μιαν μεγάλην Ελλάδα ισχυράν και πλουσίαν, ικανήν να ανάπτυξη εντός των ορίων την ζωτικήν βιομηχανίαν, ικανήν ως εκ των συμφερόντων τα οποία θα εξεπροσώπει, να σύναψη συμβάσεις μετ' άλλων κρατών υπό τους αρίστους δυνατούς όρους».

(Αγόρευση του Βενιζέλου στη Βουλή τον Σεπτέμβριο του 1915).

_ _ _ __ __ __ __ __ __ __ __ __ __ __ __ __ __ __ __ __ __ _

Δεν οιστρηλατούσε* πλέον τους αστούς η μορφή του μαρμαρωμένου βασιλιά, τους εξεσήκωνεν η σκέψις ότι πρέπει η Ελλάς να παύση να είναι ψωροκώσταινα...

(Κρίση του θ. Βαΐδη στο έργο του «Ελ. Βενιζέλος» για τους οικονομικούς στόχους της εθνικής εξόρμησης).

θ. Διαμαντόπουλου, «Οι πολιτικές δυνάμεις της βενιζελικής περιόδου. Ο βενιζελισμός», τόμος 1ος , τεύχος α', σελ. 152, εκδόσεις Αντ. Σάκκουλα, Αθήνα 1985.

ΘΕΜΑ Β2

Αντλώντας στοιχεία από τα παρακάτω κείμενα και αξιοποιώντας τις ιστορικές σας γνώσεις, να αναφέρετε τα προγράμματα και τις αντιλήψεις του Χαρίλαου Τρικούπη και του Θεόδωρου Δηλιγιάννη για την οργάνωση και τη λειτουργία του κράτους.

Μονάδες 25

Κείμενα

α. Η αντίθεση ανάμεσα σ' αυτούς τους δυο πολιτικούς δεν μπορούσε να γίνει μεγαλύτερη. Ο Τρικούπης ήταν ένας δυτικόφιλος μεταρρυθμιστής, ανυπόμονος να στερεώσει και να αναπτύξει την Ελλάδα οικονομικά και πολιτικά, πριν εμπλακεί σε ιρρεδεντιστικές* περιπέτειες. Ο Δηλιγιάννης όμως, απόγονος μιας εξέχουσας οικογένειας της Πελοποννήσου ήταν ένας αποφασισμένος υποστηρικτής της «Μεγάλης Ιδέας».

Richard Clogg, «Σύντομη Ιστορία της Νεότερης Ελλάδας», σελ. 136, εκδόσεις Καρδαμίτσα, Αθήνα 1999.

β. Το πρόγραμμα του κ. Δηλιγιάννη, ως εξηγγέλθη εις την Βουλήν, δύναται να συνοψισθή εις ολίγας λέξεις, θα προσπαθήση, ειρωνεύοντο οι αντίπαλοί του, ο άνθρωπος να καταστρέψη εν διαστήματι ολίγων μηνών ό,τι ανιδρύθη δια τόσων κόπων εν διαστήματι μιας τριετίας, και να διαγράψη εκ του βίου της Ελλάδος μίαν όλην νομοθετικήν περίοδον, την γονιμωτάτην. [...] Είναι γεγονός ότι ο Δηλιγιάννης, ασχολούμενος με καθαρώς μικροκομματικά ζητήματα, ήτο πάντοτε ικανός να ζημιώση το γενικώτερον συμφέρον. [...] Ο θ. Δηλιγιάννης απέβλεπεν εις την πολιτικήν περισυλλογής. Φαίνεται δε ότι μεταξύ των οικονομιών τας οποίας απεφάσισεν ήτο και ο περιορισμός κονδυλίων εξυπηρετούντων κατ' εξοχήν εθνικούς σκοπούς.

Σπ. Β, Μαρκεζίνη, «Πολιτική Ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος», τεύχος 5, σελ. 102, «Πάπυρος Πρεςς Ε.Π.Ε.»> Αθήνα 1966.



ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ

ΟΜΑΔΑ Α΄

ΘΕΜΑ Α1

Α.1.1. 1ζ ,2στ,3α,4γ,5δ,6ε

Α.1.2.

α) Σχολ. Βιβλίο, σελ. 79: «Οι εκλεκτικοί....κυβερνήσεις»

β) Σχολ. Βιβλίο, σελ. 40: «Τα οικονομικά...30.000.000 δραχμές»

γ) Σχολ. Βιβλίο, σελ. 145: «Στα πλαίσια....προσφυγιάς»

δ) Σχολ. Βιβλίο, σελ. 48: «Η μεγάλη...στη χώρα»

ΘΕΜΑ Α2

Α.2.1. Σχολ. Βιβλίο, σελ. 155: «Η ελληνική Κυβέρνηση...και Αντιλήψεως»

Α.2.2. Σχολ. Βιβλίο, σελ. 163: «Στις 10 Ιουνίου 1930...άλλου κράτους»

ΟΜΑΔΑ Β

ΘΕΜΑ Β1

1) Σχολ. Βιβλίο, σελ. 17-18: «Στο μεταξύ...εθνικών κρίσεων»

Ελεύθερα μπορεί να αξιοποιηθεί και όλο το κεφάλαιο (2. Οι παραγωγικές δυνάμεις μέσα και έξω από την Ελλάδα και η «Μεγάλη Ιδέα») σε συνδυασμό με το παράθεμα α. «αοριστία», «άλλοθι», «γέφυρα αντιθέσεων» και από το βιβλίο, «η χώρα ανταγωνιζόταν τον εαυτό της», «Οι δικές τους επιτυχίες... ανεπρόκοπος συγγενής»

2) Σχολ. Βιβλίο, σελ. 50«Στην περίοδο... με πιθανότητες επιτυχίας»

Από τα παραθέματα β. και γ. επισημαίνονται:

«εθνική ολοκλήρωση» (β): Ο πρώτος άξονας του Βενιζελισμού η απελευθέρωση των αλύτρωτων περιοχών και ενσωμάτωσή τους σ’ ένα ενιαίο εθνικό κράτος. «Ζωτική βιομηχανία», «ψωροκώσταινα» (γ): Ο δεύτερος άξονας του Βενιζελισμού, η ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων και η επίτευξη του εκσυγχρονισμού.

ΘΕΜΑ Β2

Σχ. Βιβλίο, σελ. 82-83, 1. Η εδραίωση του δικομματισμού

Παράθεμα α: Σχολιάζεται η αντιπαράθεση και η αντίθεση των πολιτικών στόχων των δύο πολιτικών γενικά, σε συνδυασμό με το κείμενο του βιβλίου για την επικράτηση του δικομματισμού.

Συγκεκριμένα: ο Χαρίλαος Τρικούπης στόχευε αποκλειστικά στον εκσυγχρονισμό χωρίς εκπλήρωση των εθνικών επιδιώξεων, ενώ ο Δηλιγιάννης, υποστηρικτής της Μ.Ιδέας και του αλυτρωτισμού, στήριζε μια αργή οικονομική ανάπτυξη που θα βασιζόταν σε παραδοσιακές παραγωγικές δραστηριότητες.

Παράθεμα β: Σχολιάζεται η κριτική στάση ως προς τις πολιτικές επιλογές του Δηλιγιάννη σχετικά με τον εκσυγχρονισμό και το κράτος δικαίου. Ο Δηλιγιάννης κατήγγειλε το κοινωνικό κόστος του εκσυγχρονισμού καθώς απεχθανόταν τη συσσώρευση κεφαλαίου, ενώ πρεσβεύει τον συγκεντρωτικό χαρακτήρα του κόμματος του με παροχή ευκαιριών στους προστατευόμενούς του.

Το κείμενο του σχολικού βιβλίου καλύπτει πλήρως το περιεχόμενο και την αντιπαράθεση των δύο πολιτικών για την οργάνωση και λειτουργία του κράτους:

«Το τρικουπικό κόμμα.... παραγωγικές δραστηριότητες» (σελ. 82-83)


* οιστρηλατώ:μεταδίδω ενθουσιασμό

* ιρρεδεντισμός = αλυτρωτισμός